تنها به اندازه ی دوبیت!

  بعضی دو بیتی ها و جملات قصار انسان را ساعتها به فکر فرو می برد.

 

وقتی از غربت ایام دلم می گیرد‎‎                   مرغ امید من از شدت غم می میرد

دل به رویای خوش خاطره ها می بندم             باز هم خاطره ها دست مرا می گیرد
 
همیشه می گوییم فردا بهتر خواهد شد آیا امروز فردای دیروز نیست؟!